Chrzest - Benc.pl

Chrzest

Kategoria: Niemowlę, Noworodek Dodano: 19.5.2009 (10:52)

Autor: zobacz wszystkie artykuły autora

title

Swoje dziecko zanoszą do Kościoła chrześcijanie. Chcą w ten sposób włączyć potomka do wspólnoty wierzących w Jezusa Chrystusa - Jego śmierć i zmartwychwstanie. W Biblii na określenie chrztu używa się greckiego słowa baptein, czyli zanurzać, obmywać.

Znaczenie chrztu

Chrzest nie tylko włącza katechumena do społeczności Kościoła. Pierwsi chrześcijanie dokonywali tego obrzędu przez zanurzenie. Kandydat na wierzącego schodził po siedmiu stopniach do sadzawki wypełnionej wodą. Sadzawka miała kształt ośmiokąta i forma ta odsyłała do niedzieli zmartwychwstania Chrystusa, nazywanej przez Ojców Kościoła „dniem ósmym" i „dniem nowego stworzenia".  Siedem stopni zaś miało symbolizować siedem grzechów głównych. Wejście w głąb wody było znakiem wejścia w śmierć Chrystusa. Chrześcijanin więc to ten, który wyzbywał się „starego człowieka", swoich przyzwyczajeń i skłonności do grzechu. Trzykrotne zanurzenie się w wodzie, a potem wynurzenie, zaznaczało trzydniowy pobyt Jezusa w grobie. Wychodzący z wody stawał się znakiem wyjścia ze śmierci, zmartwychwstania Jezusa, a kroczenie po siedmiu schodach symbolizowało otrzymanie siedmiu darów Ducha Świętego. Odradzał się więc z wody jako „nowy człowiek", przyobleczony w Chrystusa, woda wyciskała na duszy swoistą pieczęć przynależności do Boga.

Obrzędowi chrztu towarzyszy namaszczenie krzyżmem świętym oznaczające namaszczenie Duchem Świętym. „Nowy człowiek" wdziewa też białą szatę, symbol przyobleczenia się w Chrystusa. Od paschału ojciec chrzestny odpala świecę, która ma być znakiem tego, że ochrzczony stał się w Chrystusie „światłem świata".

Być rodzicem chrzestnym

To szczególna rola. Rodzice dziecka proszą wybrane przez siebie osoby, aby zostały rodzicami chrzestnymi. Tej prośbie raczej się nie odmawia i stanowi ona spore wyróżnienie. Być chrzestnym zobowiązuje do opieki nad dzieckiem - przede wszystkim w zakresie wzrastania we wierze. Chrzestni zgadzają się pomóc wychować dziecko na dobrego człowieka i chrześcijanina, dając przede wszystkim przykład własnym życiem.

Kodeks Prawa Kanonicznego (Kan. 874) stawia następujące warunki:

„§ 1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

1. jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;

2. ukończył szesnaście lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;

3.  jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;

4. jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;

5. nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

§ 2. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu."

Przebieg uroczystości

Dziś chrzcimy przede wszystkim malutkie dzieci. Uroczystość rozpoczyna się od uczynienia na czole malucha przez kapłana, a także rodziców i chrzestnych, znaku krzyża świętego. Następnie ci, którzy przynieśli dziecko do Kościoła, wyrzekają się grzechu i wyznają wiarę, odpowiadając na pytania prezbitera odpowiednio: „wyrzekamy się" lub „wierzymy". Kapłan trzykrotnie polewa głowę dziecka i, zwracając się do niego po imieniu, mówi: „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego". Ksiądz namaszcza czoło nowo ochrzczonego krzyżmem świętym - wonnym olejem poświęconym przez biskupa. Potem matka chrzestna nakłada białą szatę, a ojciec chrzestny odpala od paschału świecę.

Formalności w Kościele katolickim

Przed uroczystością trzeba jednak załatwić jeszcze kilka formalności. Tak rodzice, jak i chrzestni muszą wziąć udział w naukach przedchrzcielnych. Chrzestni zgłaszają się w kancelarii swojej parafii, prosząc o dokument potwierdzający, iż są praktykującymi katolikami. Jeśli chrzest ma się odbyć poza rodzimą parafią, trzeba na to zgody proboszcza. Należy też pamiętać o zabraniu we wszystkie miejsca dowodu osobistego potwierdzającego tożsamość.

 

Komentarze

Pozostało znaków 1024
  • Niestety w Polsce nawet osoby praktycznie niewierzące chrzczę swe dzieci, bo taka jest tradycja... Na stronie www.SwiadomyChrzest.pl ten problem jest dokładniej opisany.
  • Jest błąd w pierwszym zdaniu. Nie "chrześcijanie" a katolicy. To drastyczna różnica wskazująca na lekceważące podejście piszącego, gdyż chrześcijanami nazywa się wszystkich wyznawców Chrystusa czyli także i protestantów którzy jednak nie uznają chrztu niemowląt.

Tematy poruszane w tekście

Wszelkie porady i artykuły zawarte w portalu służą wyłącznie celom informacyjnym. Konsultuj się zawsze z lekarzem! Rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną bez zgody właściela serwisu zabronione.

Chrzest

Kategoria: Niemowlę, Noworodek Dodano: 19.5.2009 (10:52)

Autor: zobacz wszystkie artykuły autora

title

Swoje dziecko zanoszą do Kościoła chrześcijanie. Chcą w ten sposób włączyć potomka do wspólnoty wierzących w Jezusa Chrystusa - Jego śmierć i zmartwychwstanie. W Biblii na określenie chrztu używa się greckiego słowa baptein, czyli zanurzać, obmywać.

Znaczenie chrztu

Chrzest nie tylko włącza katechumena do społeczności Kościoła. Pierwsi chrześcijanie dokonywali tego obrzędu przez zanurzenie. Kandydat na wierzącego schodził po siedmiu stopniach do sadzawki wypełnionej wodą. Sadzawka miała kształt ośmiokąta i forma ta odsyłała do niedzieli zmartwychwstania Chrystusa, nazywanej przez Ojców Kościoła „dniem ósmym" i „dniem nowego stworzenia".  Siedem stopni zaś miało symbolizować siedem grzechów głównych. Wejście w głąb wody było znakiem wejścia w śmierć Chrystusa. Chrześcijanin więc to ten, który wyzbywał się „starego człowieka", swoich przyzwyczajeń i skłonności do grzechu. Trzykrotne zanurzenie się w wodzie, a potem wynurzenie, zaznaczało trzydniowy pobyt Jezusa w grobie. Wychodzący z wody stawał się znakiem wyjścia ze śmierci, zmartwychwstania Jezusa, a kroczenie po siedmiu schodach symbolizowało otrzymanie siedmiu darów Ducha Świętego. Odradzał się więc z wody jako „nowy człowiek", przyobleczony w Chrystusa, woda wyciskała na duszy swoistą pieczęć przynależności do Boga.

Obrzędowi chrztu towarzyszy namaszczenie krzyżmem świętym oznaczające namaszczenie Duchem Świętym. „Nowy człowiek" wdziewa też białą szatę, symbol przyobleczenia się w Chrystusa. Od paschału ojciec chrzestny odpala świecę, która ma być znakiem tego, że ochrzczony stał się w Chrystusie „światłem świata".

Być rodzicem chrzestnym

To szczególna rola. Rodzice dziecka proszą wybrane przez siebie osoby, aby zostały rodzicami chrzestnymi. Tej prośbie raczej się nie odmawia i stanowi ona spore wyróżnienie. Być chrzestnym zobowiązuje do opieki nad dzieckiem - przede wszystkim w zakresie wzrastania we wierze. Chrzestni zgadzają się pomóc wychować dziecko na dobrego człowieka i chrześcijanina, dając przede wszystkim przykład własnym życiem.

Kodeks Prawa Kanonicznego (Kan. 874) stawia następujące warunki:

„§ 1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

1. jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;

2. ukończył szesnaście lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;

3.  jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;

4. jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;

5. nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

§ 2. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu."

Przebieg uroczystości

Dziś chrzcimy przede wszystkim malutkie dzieci. Uroczystość rozpoczyna się od uczynienia na czole malucha przez kapłana, a także rodziców i chrzestnych, znaku krzyża świętego. Następnie ci, którzy przynieśli dziecko do Kościoła, wyrzekają się grzechu i wyznają wiarę, odpowiadając na pytania prezbitera odpowiednio: „wyrzekamy się" lub „wierzymy". Kapłan trzykrotnie polewa głowę dziecka i, zwracając się do niego po imieniu, mówi: „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego". Ksiądz namaszcza czoło nowo ochrzczonego krzyżmem świętym - wonnym olejem poświęconym przez biskupa. Potem matka chrzestna nakłada białą szatę, a ojciec chrzestny odpala od paschału świecę.

Formalności w Kościele katolickim

Przed uroczystością trzeba jednak załatwić jeszcze kilka formalności. Tak rodzice, jak i chrzestni muszą wziąć udział w naukach przedchrzcielnych. Chrzestni zgłaszają się w kancelarii swojej parafii, prosząc o dokument potwierdzający, iż są praktykującymi katolikami. Jeśli chrzest ma się odbyć poza rodzimą parafią, trzeba na to zgody proboszcza. Należy też pamiętać o zabraniu we wszystkie miejsca dowodu osobistego potwierdzającego tożsamość.

 

Komentarze

Pozostało znaków 1024
  • Niestety w Polsce nawet osoby praktycznie niewierzące chrzczę swe dzieci, bo taka jest tradycja... Na stronie www.SwiadomyChrzest.pl ten problem jest dokładniej opisany.
  • Jest błąd w pierwszym zdaniu. Nie "chrześcijanie" a katolicy. To drastyczna różnica wskazująca na lekceważące podejście piszącego, gdyż chrześcijanami nazywa się wszystkich wyznawców Chrystusa czyli także i protestantów którzy jednak nie uznają chrztu niemowląt.

Tematy poruszane w tekście

Wszelkie porady i artykuły zawarte w portalu służą wyłącznie celom informacyjnym. Konsultuj się zawsze z lekarzem! Rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną bez zgody właściela serwisu zabronione.