Zespół policystycznych jajników (PCOS) - Benc.pl

Zespół policystycznych jajników (PCOS)

Kategoria: Kobieta, Zdrowie i uroda Dodano: 28.1.2011 (13:01)

Autor: zobacz wszystkie artykuły autora

title

Jeśli zauważasz u siebie takie problemy, jak nieregularne miesiączki bądź ich zanik, nadmierne owłosienie, otyłość, trądzik i cera łojotokowa, możesz przypuszczać, że cierpisz na zespół policystycznych jajników. Choroba ta może też nosić inne nazwy. Najczęściej określa się ją mianem PCOS, pochodzącym od angielskiego Polycystic Ovary Syndrome. Przyjęte nazwy to również: choroba jajników policystycznych, czynnościowy (lub funkcjonalny) androgenizm jajnikowy, zespół sklerotycznych jajników, wielotorbielowatość jajników oraz - to określenie historyczne - zespół Steina-Leventhala.

Etiologia i objawy

W 1935 roku dwaj amerykańscy lekarze, Stein i Leventhal, zauważyli, że część pacjentek, które zgłaszają się z problemem niemożności zajścia w ciążę, charakteryzuje zespół objawów. Posiadały nadmierne owłosienie, miały problemy z nadwagą, skarżyły się na nieregularne krwawienia miesięczne. Po jakimś czasie, kiedy możliwości diagnostyczne były już bardziej zaawansowane, okazało się, że kobiety cierpiące na zespół Steina-Leventhala mają także podwyższony poziom androgenów, wyższą wartość stosunku LH do FSH, torbielowate jajniki, a także (to najnowsze spostrzeżenia) podwyższony poziom insuliny i insulinooporność.

U zdrowej kobiety na początku cyklu miesięcznego w jajniku zaczyna wzrastać kilka pęcherzyków. Tylko jeden wygra rywalizację i stanie się dominującym pęcherzykiem jajnikowym. To, co zdecyduje o jego wyższości nad innymi, to przede wszystkim zdolność do wydzielania największej ilości hormonów (przede wszystkim estrogenów, ale i progesteronu). Pęcherzyk wzrasta przez kilka (kilkanaście) dni. Kiedy już dojrzeje, osiągnie rozmiar około 2 cm - pęka, uwalniając komórkę jajową. Następuje więc moment zwany owulacją czy też jajeczkowaniem.

U kobiet cierpiących na PCOS do owulacji nie dochodzi. Obserwować (na USG) za to można wiele niewielkich torbieli o grubej ścianie umiejscowionych na jajniku. Problem leży w hormonach. Wzbudzenie dojrzewania pęcherzyka jajnikowego wiąże się z pojawieniem enzymów, które przekształcają androgeny (męski hormon płciowy) w estrogeny. Im większa objętość pęcherzyka, tym większa ilość estrogenów. Im więcej estrogenów, tym większy impuls do owulacji. Panie cierpiące na PCOS mają genetycznie uwarunkowany niedobór enzymów przekształcających androgeny w estrogeny. Dlatego nadmiar męskiego hormonu płciowego uniemożliwia wzbudzenie dominującego pęcherzyka jajnikowego, a potem uwolnienie komórki jajowej. Skutkuje to niepłodnością.

Podwyższony poziom androgenów jest odpowiedzialny także za inne objawy. Należą do nich nadmierne owłosienie, określane mianem hirsutyzmu (nad górną wargą, na kończynach, na brzuchu, klatce piersiowej lub brodzie); przerzedzenie włosów na głowie czy nawet łysienie typu męskiego; obniżenie barwy głosu, przerost łechtaczki.

Ważnym objawem zespołu policystycznych jajników jest również otyłość. Za tę jednak odpowiedzialny jest przede wszystkim podwyższony poziom insuliny, który sprzyja odkładaniu się tkanki tłuszczowej, a to z kolei nasila androgenizację.

Omawiana choroba może mieć zróżnicowany obraz. Niektóre kobiety, u których obserwuje się torbielowate jajniki, wcale nie mają problemu z owłosieniem czy nadwagą, bądź nie obserwują zaburzeń miesiączkowania, ale już mają problemy z nadmiernym owłosieniem. Dlatego w 2003 roku Europejskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu i Embriologii (ESHRE - European Society for Human Reproduction) i Amerykańskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu (ASRM - American Society of Reproductive Medicine) ustaliły kryteria diagnostyczne dla PCOS. Chorobę stwierdza się, gdy występują 2 z 3 objawów (za wikipedia.pl):

  • rzadkie owulacje lub brak owulacji

  • objawy nadmiaru androgenów (kliniczne lub biochemiczne)

  • torbielowate jajniki - co najmniej 12 powiększonych pęcherzyków w jajniku (stwierdzonych w ultrasonografii ginekologicznej) lub objętość jajników większa niż 10cm3 oraz gdy inne przyczyny PCOS są wykluczone.

Leczenie

Leczenie zespołu policystycznych jajników zależy od efektów, jakie pacjentka chce osiągnąć, a także objawów chorobowych. Przede wszystkim jednak należy zmniejszyć poziom androgenów, w tym celu stosuje się preparaty hormonalne. Kobiety, które pragną zajść w ciążę otrzymują preparaty hormonalne stymulujące jajeczkowanie. Gdy to nie pomaga, stosuje się laparoskopię, czyli punktowe wypalanie nadmiaru pęcherzyków.

Ważne pozostaje także przestrzeganie diety oraz regularne ćwiczenia fizyczne, które mają zapobiegać otyłości. W przypadku insulinoodporności czasem stosuje się leki podawane przy leczeniu cukrzycy typu 2.

Zioła na torbiele

Proponujemy również mieszankę ziół do picia, które powodują ustępowanie torbieli. O czym należy jednak pamiętać, to, że zioła nie leczą PCOS - tzn. torbiele ustępują, ale wracają. Dlatego pozostawianie pod kontrolą lekarza, a także leczenie są konieczne.

Należy pić 3 razy dziennie filiżankę mocnego wywaru (1 łyżka ziół na filiżankę).

Skład mieszanki:

Liść brzozy (Betulae folium) - 15g
Kwiatostany nagietka (Calendule anthodium) - 10 g
Kwiatostany kocanek (Helichrysi anthodium) - 5g
Kora kaliny koralowej (Viburni cortex) - 10g
Nasienie lnu (Lini semen) - 10g
Ziele bylicy (Artemisiae vulg. herba) - 10g
Ziele krwawnika (Achillae herba) - 50g
Ziele skrzypu polnego (Equiseti herba) - 50g
Ziele przywrotnika (Alchemillae herba) - 50g
Kłącza perzu (Agropyri rhizoma) - 50g

Brzoza i kocanka działają antyrakowo i przeciw wolnym rodnikom. Skrzyp polny odchudza, a przywrotnik pięknie działa na cerę.

PCOS to okrutna choroba, z którą wiele kobiet zmaga się przez lata bez rezultatów. Naszym czytelniczkom życzymy jednak, aby trafiły pod opiekę dobrego lekarza i by leczenie przynosiło wymarzone efekty.

Komentarze

Pozostało znaków 1024
Wszelkie porady i artykuły zawarte w portalu służą wyłącznie celom informacyjnym. Konsultuj się zawsze z lekarzem! Rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną bez zgody właściela serwisu zabronione.

Zespół policystycznych jajników (PCOS)

Kategoria: Kobieta, Zdrowie i uroda Dodano: 28.1.2011 (13:01)

Autor: zobacz wszystkie artykuły autora

title

Jeśli zauważasz u siebie takie problemy, jak nieregularne miesiączki bądź ich zanik, nadmierne owłosienie, otyłość, trądzik i cera łojotokowa, możesz przypuszczać, że cierpisz na zespół policystycznych jajników. Choroba ta może też nosić inne nazwy. Najczęściej określa się ją mianem PCOS, pochodzącym od angielskiego Polycystic Ovary Syndrome. Przyjęte nazwy to również: choroba jajników policystycznych, czynnościowy (lub funkcjonalny) androgenizm jajnikowy, zespół sklerotycznych jajników, wielotorbielowatość jajników oraz - to określenie historyczne - zespół Steina-Leventhala.

Etiologia i objawy

W 1935 roku dwaj amerykańscy lekarze, Stein i Leventhal, zauważyli, że część pacjentek, które zgłaszają się z problemem niemożności zajścia w ciążę, charakteryzuje zespół objawów. Posiadały nadmierne owłosienie, miały problemy z nadwagą, skarżyły się na nieregularne krwawienia miesięczne. Po jakimś czasie, kiedy możliwości diagnostyczne były już bardziej zaawansowane, okazało się, że kobiety cierpiące na zespół Steina-Leventhala mają także podwyższony poziom androgenów, wyższą wartość stosunku LH do FSH, torbielowate jajniki, a także (to najnowsze spostrzeżenia) podwyższony poziom insuliny i insulinooporność.

U zdrowej kobiety na początku cyklu miesięcznego w jajniku zaczyna wzrastać kilka pęcherzyków. Tylko jeden wygra rywalizację i stanie się dominującym pęcherzykiem jajnikowym. To, co zdecyduje o jego wyższości nad innymi, to przede wszystkim zdolność do wydzielania największej ilości hormonów (przede wszystkim estrogenów, ale i progesteronu). Pęcherzyk wzrasta przez kilka (kilkanaście) dni. Kiedy już dojrzeje, osiągnie rozmiar około 2 cm - pęka, uwalniając komórkę jajową. Następuje więc moment zwany owulacją czy też jajeczkowaniem.

U kobiet cierpiących na PCOS do owulacji nie dochodzi. Obserwować (na USG) za to można wiele niewielkich torbieli o grubej ścianie umiejscowionych na jajniku. Problem leży w hormonach. Wzbudzenie dojrzewania pęcherzyka jajnikowego wiąże się z pojawieniem enzymów, które przekształcają androgeny (męski hormon płciowy) w estrogeny. Im większa objętość pęcherzyka, tym większa ilość estrogenów. Im więcej estrogenów, tym większy impuls do owulacji. Panie cierpiące na PCOS mają genetycznie uwarunkowany niedobór enzymów przekształcających androgeny w estrogeny. Dlatego nadmiar męskiego hormonu płciowego uniemożliwia wzbudzenie dominującego pęcherzyka jajnikowego, a potem uwolnienie komórki jajowej. Skutkuje to niepłodnością.

Podwyższony poziom androgenów jest odpowiedzialny także za inne objawy. Należą do nich nadmierne owłosienie, określane mianem hirsutyzmu (nad górną wargą, na kończynach, na brzuchu, klatce piersiowej lub brodzie); przerzedzenie włosów na głowie czy nawet łysienie typu męskiego; obniżenie barwy głosu, przerost łechtaczki.

Ważnym objawem zespołu policystycznych jajników jest również otyłość. Za tę jednak odpowiedzialny jest przede wszystkim podwyższony poziom insuliny, który sprzyja odkładaniu się tkanki tłuszczowej, a to z kolei nasila androgenizację.

Omawiana choroba może mieć zróżnicowany obraz. Niektóre kobiety, u których obserwuje się torbielowate jajniki, wcale nie mają problemu z owłosieniem czy nadwagą, bądź nie obserwują zaburzeń miesiączkowania, ale już mają problemy z nadmiernym owłosieniem. Dlatego w 2003 roku Europejskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu i Embriologii (ESHRE - European Society for Human Reproduction) i Amerykańskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu (ASRM - American Society of Reproductive Medicine) ustaliły kryteria diagnostyczne dla PCOS. Chorobę stwierdza się, gdy występują 2 z 3 objawów (za wikipedia.pl):

  • rzadkie owulacje lub brak owulacji

  • objawy nadmiaru androgenów (kliniczne lub biochemiczne)

  • torbielowate jajniki - co najmniej 12 powiększonych pęcherzyków w jajniku (stwierdzonych w ultrasonografii ginekologicznej) lub objętość jajników większa niż 10cm3 oraz gdy inne przyczyny PCOS są wykluczone.

Leczenie

Leczenie zespołu policystycznych jajników zależy od efektów, jakie pacjentka chce osiągnąć, a także objawów chorobowych. Przede wszystkim jednak należy zmniejszyć poziom androgenów, w tym celu stosuje się preparaty hormonalne. Kobiety, które pragną zajść w ciążę otrzymują preparaty hormonalne stymulujące jajeczkowanie. Gdy to nie pomaga, stosuje się laparoskopię, czyli punktowe wypalanie nadmiaru pęcherzyków.

Ważne pozostaje także przestrzeganie diety oraz regularne ćwiczenia fizyczne, które mają zapobiegać otyłości. W przypadku insulinoodporności czasem stosuje się leki podawane przy leczeniu cukrzycy typu 2.

Zioła na torbiele

Proponujemy również mieszankę ziół do picia, które powodują ustępowanie torbieli. O czym należy jednak pamiętać, to, że zioła nie leczą PCOS - tzn. torbiele ustępują, ale wracają. Dlatego pozostawianie pod kontrolą lekarza, a także leczenie są konieczne.

Należy pić 3 razy dziennie filiżankę mocnego wywaru (1 łyżka ziół na filiżankę).

Skład mieszanki:

Liść brzozy (Betulae folium) - 15g
Kwiatostany nagietka (Calendule anthodium) - 10 g
Kwiatostany kocanek (Helichrysi anthodium) - 5g
Kora kaliny koralowej (Viburni cortex) - 10g
Nasienie lnu (Lini semen) - 10g
Ziele bylicy (Artemisiae vulg. herba) - 10g
Ziele krwawnika (Achillae herba) - 50g
Ziele skrzypu polnego (Equiseti herba) - 50g
Ziele przywrotnika (Alchemillae herba) - 50g
Kłącza perzu (Agropyri rhizoma) - 50g

Brzoza i kocanka działają antyrakowo i przeciw wolnym rodnikom. Skrzyp polny odchudza, a przywrotnik pięknie działa na cerę.

PCOS to okrutna choroba, z którą wiele kobiet zmaga się przez lata bez rezultatów. Naszym czytelniczkom życzymy jednak, aby trafiły pod opiekę dobrego lekarza i by leczenie przynosiło wymarzone efekty.

Komentarze

Pozostało znaków 1024
Wszelkie porady i artykuły zawarte w portalu służą wyłącznie celom informacyjnym. Konsultuj się zawsze z lekarzem! Rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną bez zgody właściela serwisu zabronione.