Zespół Aspergera - Benc.pl

Zespół Aspergera

Kategoria: Niemowlę, Pielęgnacja i zdrowie Dodano: 9.3.2012 (14:29)

Autor: zobacz wszystkie artykuły autora

title

Kojarzony jako jedna z odmian autyzmu, na ogół ta najłagodniejsza. Zespół Aspergera jest zaburzeniem rozwoju mieszczącym się w spektrum autyzmu, przez niektórych określany jest mianem „odmiennego stylu poznawczego". Zdarza się częściej, niż mogłoby się wydawać - niektórzy lekarze są zdania, że ZA dotyka aż 1% ludzkości. Mali Aspargerowcy nie są łatwymi dziećmi, bardzo często przyczepia się im łatkę „niegrzecznych" i nawet nie próbuje diagnozować. Tymczasem wśród nich zdarzają się prawdziwi geniusze. Niestety, zupełnie nieprzystosowani do otaczającego ich świata.

Czym jest zespół Aspergera?

Objawy zaburzenia dziś znanego jako ZA po raz pierwszy opisane zostały w latach 40. XX wieku przez wiedeńskiego pediatrę Hansa Aspergera. Terminu Asperger'sSyndrome, czyli Zespół Aspergera użyto jednak dopiero w 1981 roku w publikacji LornyWing. Powiązała ona spostrzeżenia lekarza z własnymi obserwacjami pewnego procenta dzieci autystycznych. Okazało się, że część maluchów w okresie niemowlęcym i przedprzedszkolnym rozwijała się dokładnie tak, jak ich zdrowi rówieśnicy, a jedyne odchylenia przejawiała w relacjach społecznych i zaburzonym rozwoju motorycznym.

Zespół Aspergera zdarza się stosunkowo często - część lekarzy wspomina o jednym przypadku na dwieście, inni o jednym na sto. Wciąż jednak występują trudności z diagnozą ZA - cechy wspólne z autyzmem (czyli przede wszystkim nieprawidłowa komunikacja ze światem zewnętrznym oraz tendencja do uporczywego powtarzania pewnych czynności) są bezpośrednią przyczyną błędnego rozpoznania choroby.

Podobieństwa i różnice pomiędzy ZA i autyzmem

Główną i podstawową cechą wspólną są nieprawidłowe, zaburzone relacje społeczne osób autystycznych oraz z ZA z resztą świata. Problemy występują już na etapie nawiązywania kontaktów, braku umiejętności nawiązywania i podtrzymywania rozmowy oraz chęci i potrzeby dzielenia się z innymi swoimi myślami, zainteresowaniami, osiągnięciami. Osoby autystyczne oraz z ZA mają kłopoty z komunikacją pozawerbalną - nie potrafią interpretować mimiki twarzy, nie rozszyfrowują gestów, a język mówiony rozumieją w sposób dosłowny, nie łapiąc niuansów, żartów i aluzji. Wszyscy mają też skłonności do zachowań kompulsywnych - powtarzają uporczywie pewne słowa, wykonują wciąż te same gesty i czynności.

U dzieci z ZA nie obserwuje się natomiast opóźnień czy klinicznie istotnych zmian w rozwoju umysłowym i motorycznym w pierwszych latach życia. Zazwyczaj nie występują nawet opóźnienia w nauce mówienia. Wręcz przeciwnie - zdarza się, że dzieci z tym zaburzeniem zaczynają mówić znacznie wcześniej, niż ich rówieśnicy, a w dodatku język ich wypowiedzi jest perfekcyjny, zadziwiająco wyrafinowany, momentami wręcz egzaltowany. Naukowcy są zdania, że ZA częściej dotyka chłopców niż dziewczynek.

Komentarze

Pozostało znaków 1024
Brak komentarzy
Wszelkie porady i artykuły zawarte w portalu służą wyłącznie celom informacyjnym. Konsultuj się zawsze z lekarzem! Rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną bez zgody właściela serwisu zabronione.

Zespół Aspergera

Kategoria: Niemowlę, Pielęgnacja i zdrowie Dodano: 9.3.2012 (14:29)

Autor: zobacz wszystkie artykuły autora

title

Kojarzony jako jedna z odmian autyzmu, na ogół ta najłagodniejsza. Zespół Aspergera jest zaburzeniem rozwoju mieszczącym się w spektrum autyzmu, przez niektórych określany jest mianem „odmiennego stylu poznawczego". Zdarza się częściej, niż mogłoby się wydawać - niektórzy lekarze są zdania, że ZA dotyka aż 1% ludzkości. Mali Aspargerowcy nie są łatwymi dziećmi, bardzo często przyczepia się im łatkę „niegrzecznych" i nawet nie próbuje diagnozować. Tymczasem wśród nich zdarzają się prawdziwi geniusze. Niestety, zupełnie nieprzystosowani do otaczającego ich świata.

Czym jest zespół Aspergera?

Objawy zaburzenia dziś znanego jako ZA po raz pierwszy opisane zostały w latach 40. XX wieku przez wiedeńskiego pediatrę Hansa Aspergera. Terminu Asperger'sSyndrome, czyli Zespół Aspergera użyto jednak dopiero w 1981 roku w publikacji LornyWing. Powiązała ona spostrzeżenia lekarza z własnymi obserwacjami pewnego procenta dzieci autystycznych. Okazało się, że część maluchów w okresie niemowlęcym i przedprzedszkolnym rozwijała się dokładnie tak, jak ich zdrowi rówieśnicy, a jedyne odchylenia przejawiała w relacjach społecznych i zaburzonym rozwoju motorycznym.

Zespół Aspergera zdarza się stosunkowo często - część lekarzy wspomina o jednym przypadku na dwieście, inni o jednym na sto. Wciąż jednak występują trudności z diagnozą ZA - cechy wspólne z autyzmem (czyli przede wszystkim nieprawidłowa komunikacja ze światem zewnętrznym oraz tendencja do uporczywego powtarzania pewnych czynności) są bezpośrednią przyczyną błędnego rozpoznania choroby.

Podobieństwa i różnice pomiędzy ZA i autyzmem

Główną i podstawową cechą wspólną są nieprawidłowe, zaburzone relacje społeczne osób autystycznych oraz z ZA z resztą świata. Problemy występują już na etapie nawiązywania kontaktów, braku umiejętności nawiązywania i podtrzymywania rozmowy oraz chęci i potrzeby dzielenia się z innymi swoimi myślami, zainteresowaniami, osiągnięciami. Osoby autystyczne oraz z ZA mają kłopoty z komunikacją pozawerbalną - nie potrafią interpretować mimiki twarzy, nie rozszyfrowują gestów, a język mówiony rozumieją w sposób dosłowny, nie łapiąc niuansów, żartów i aluzji. Wszyscy mają też skłonności do zachowań kompulsywnych - powtarzają uporczywie pewne słowa, wykonują wciąż te same gesty i czynności.

U dzieci z ZA nie obserwuje się natomiast opóźnień czy klinicznie istotnych zmian w rozwoju umysłowym i motorycznym w pierwszych latach życia. Zazwyczaj nie występują nawet opóźnienia w nauce mówienia. Wręcz przeciwnie - zdarza się, że dzieci z tym zaburzeniem zaczynają mówić znacznie wcześniej, niż ich rówieśnicy, a w dodatku język ich wypowiedzi jest perfekcyjny, zadziwiająco wyrafinowany, momentami wręcz egzaltowany. Naukowcy są zdania, że ZA częściej dotyka chłopców niż dziewczynek.

Komentarze

Pozostało znaków 1024
Brak komentarzy
Wszelkie porady i artykuły zawarte w portalu służą wyłącznie celom informacyjnym. Konsultuj się zawsze z lekarzem! Rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną bez zgody właściela serwisu zabronione.